Στη μνήμη της πλατείας κυψέλης

Είχα προσφάτως πιθανολογήσει πως θα συνέβαινε μετά την πρώτη μεγάλη πυρκαγιά της σαιζόν – δυστυχώς για μια ακόμη φορά στη διάρκεια της εκστρατείας των τελευταίων δυο χρόνων, αποδείχτηκα υπεραισιόδοξος και αιθεροβάμων. H τροπολογία για την απαγόρευση κυκλοφορίας στα δάση είχε ήδη εισαχθεί απο τις 20 απρίλη, σε ένα νομοσχέδιο του υπουργείου ναυτιλίας. “κατά τις ημέρες και στις περιοχές που ο δείκτης επικινδυνότητας, σύμφωνα με τον Ημερήσιο Χάρτη Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, είναι κατηγορίας 3 (υψηλή), κατηγορίας 4 (πολύ υψηλή) και κατηγορίας 5 (κατάσταση συναγερμού), μπορεί να εκδίδεται απόφαση απαγόρευσης διέλευσης, παραμονής και κυκλοφορίας προσώπων και οχημάτων, σε περιοχές NATURA, καθώς και σε δασικά οικοσυστήματα, πάρκα και άλση. “

Να σημειώσουμε πως στην κατηγορία 3 βρίσκονται τα μισά δάση της χώρας το μεγαλύτερο διάστημα του καλοκαιριού, καθώς και πολλά πάρκα και αστικά άλση τον αύγουστο. Το φαινόμενο δηλαδή του να κλείνει ο λόφος φινοπούλου ή το πεδίο του άρεως, δεν ήταν μια σουρρεαλιστική ιδιαιτερότητα του περασμένου καλοκαιριού, αλλά μια θεσμοποιημένη κανονικότητα.

Πρόκειται προφανώς για κάτι εντελώς παράλογο. Τα δάση σχεδόν ποτέ δεν καίγονται από περιπατητές ή κατασκηνωτές. Και ένα οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού προφανώς δε θα αναχαιτιστεί απο ένα μπλόκο στο δρόμο ή έναν έλεγχο στα ξέφωτα για κατασκήνωση. Αν μη τι άλλο, το έργο ενός πιθανού εμπρηστή γίνεται πιο εύκολο, καθώς όχι μόνο θα μπορεί να περιπλανηθεί ανενόχλητος και μόνος στο δάσος, αλλά και η πυρκαγιά που θα ξεκινήσει, ελλείψει κατασκηνωτών, δε θα γίνει αντιληπτή παρά πολύ μετά όταν πιθανότατα θα είναι ήδη αργά.[1]

Πρόκειται παράλληλα για το ίδιο εφιαλτικό μοτίβο που βλέπουμε να ξεδιπλώνεται τα τελευταία δυο χρόνια. Οποιοδήποτε φυσικό συμβάν, απο τη εξάπλωση ενός ιού μέχρι μια φωτιά ή μια χιονόπτωση, λογίζεται ως κάτι μη-αντιμετωπίσιμο. Ούτε η πρωτοβάθμια φροντίδα, ούτε τα εκχιονιστικά μηχανήματα, ούτε βέβαια τα πυροσβεστικά οχήματα μπορούν να διαδραματίσουν τον οποιοδήποτε ρόλο∙ πρόκειται για μια καταστροφή, τις συνέπειες της οποίας χρεώνεται ολοκληρωτικά ο πολίτης, μέσω μεταξύ άλλων, περιορισμών στην ελευθερία κίνησής του και απώλειας βασικών δικαιωμάτων του.

Σ΄αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η πολυδιαφημισμένη πρωτοβουλία της vodafone (μιλάτε, σας ακούμε, ναι, αυτή ήταν η διαφημιστική καμπάνια τους λίγο πριν το σκάνδαλο υποκλοπών) να φέρει και στην ελλάδα τα “έξυπνα δάση”. (https://www.vodafone.gr/vodafone-ellados/digital-press-office/deltia-typou/20220531-vodafone-smart-forest-oi-protes-eikones-apo-to-exypno-dasos-tis-parnithas/). Με άλλα λόγια ακόμα και τις ημέρες που θα σου επιτρέπεται να περιπλανηθείς στο δάσος, οι κινήσεις σου θα καταγράφονται. Και αυτό, δηλώνει με περίσσεια θράσους η κυβέρνηση, προσδίδει την ιδιότητα της νοημοσύνης σε ένα κατά τ΄άλλα ά-νοο δάσος.. Για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα σε κάθε βρωμερό μαλάκα: το δάσος, είναι ένα δίκτυο διαφόρων μορφών ζωής με εξαιρετικά περίπλοκες δομές αλληλοσυνεργασίας και με ανεπτυγμένους μηχανισμούς ανάδρασης και ομοιόστασης. Στην εισβολή παθογόνων οργανισμών στις παρυφές του ειδοποιούνται όλα τα δέντρα άμεσα, ώστε να παράξουν τις κατάλληλες χημικές ουσίες για να τους αναχαιτίσουν. Νεαρά δενδρύλια σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες που θα τα σκότωναν αν ήταν μόνα τους, επιβιώνουν χάρη στην βοήθεια άλλων δέντρων. Χιλιάδες φυτά επικοινωνούν ακατάπαυστα μεταξύ τους, συνάπτουν συμμαχίες -ή κηρύττουν ανηλεή πόλεμο- με μύκητες, συμβιώνουν με βακτήρια και συνεργάζονται ή ανταγωνίζονται το ένα στο άλλο. Το δάσος, το κάθε δάσος, παρατηρεί, αντιδρά, ειδοποιεί, αλλάζει ακατάπαυστα με κάθε περιβαλλοντική μεταβολή – είναι δηλαδή, με κάθε μη-ανθρωποκεντρικό ορισμό της νοημοσύνης, έξυπνο. Η προσθήκη καμερών και ηλεκτρονικών συσκευών επιτήρησης, η δυνατότητα δηλαδή ρουφιανιάς και κατάδοσης στις αρχές, μπορεί να το κάνει πιο αντιπαθητικό ή επικίνδυνο∙ όχι όμως και πιο έξυπνο.

Ένα απο τα πιο εφιαλτικά και επικίνδυνα επιτεύγματα του νέου παραδείγματος είναι το ρίζωμα του τοξικού και αν; στον ανθρώπινο ψυχισμό (https://diariesofinfection.wordpress.com/2020/09/01/%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bd/) Ο σύγχρονος άνθρωπος έχοντας απωλέσει κάθε δυνατότητα κριτικής σκέψης και αποτίμησης της πραγματικότητας, έχοντας ως κύριο οδηγό κατανόησης του κόσμου το 0 και το 1, το θανάσιμο κίνδυνο και την πλήρη ασφάλεια, τον απόλυτο εχθρό και τον παντοτινό φίλο, αντιλαμβάνεται την κάθε στατιστικά ασήμαντη απειλή ως θανάσιμη και είναι έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του για να συνεχίσει να ζει. Έχοντας ξεχάσει πως η μόνη ασφαλή κατάσταση του σύμπαντος είναι ο ενεργειακός θάνατος των -273 C, βρίσκει λογικό να θυσιάσει ένα κομβικό χαρακτηριστικό της ανθρωπινότητας, το περπάτημα στα δάση,[2] για τον απειροελάχιστο έως και ανύπαρκτο κίνδυνο μιας ακούσιας πυρκαγιάς. Και έτσι δεν του μένει ζωή – αλλά δυστυχώς, ούτε και δάση.

– Αυτό που αναδύεται επίσης από αυτό το νέο καθεστώς στη σχέση ανθρώπου-φυσικού κόσμου,[3] είναι η ατομική ευθύνη και η μόνιμη δυνητική ενοχή – ο πολίτης αντιμετωπίζεται πλέον ξεκάθαρα ως ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Αφότου οι υπήκοοι δέχτηκαν αδιαμαρτύρητα ένα σωρό εξευτελιστικούς και χρονοβόρους ελέγχους στα αεροδρόμια και την παρουσία ένοπλων φρουρών στο μετρό, για να αποτραπεί το εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο της αεροπειρατείας ή του ψυχωσικού μαζικού δολοφόνου, αφότου θεώρησαν λογικό να φυλακιστεί μαζικά όλος ο πληθυσμός ως εν δυνάμει μολυσματικός, το λογικό επόμενο βήμα είναι οι περιορισμοί πρόσβασης στο φυσικό κόσμο, για την αποτροπή των πυρκαγιών. Δεν έχει σημασία που τα δάση δεν καίγονται σχεδόν ποτέ απο “ασυνείδητους κατασκηνωτές ή περιπατητές” [4]: όταν ο άνθρωπος δε μπορεί πλέον να διακρίνει την απειροελάχιστη πιθανότητα κινδύνου από μια άμεση απειλή, όταν με άλλα λόγια ο κάθε κίνδυνος ανάγεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης [5], ο ακρωτηριασμός της ζωής απο μια σειρά καταστάσεων εξαίρεσης είναι αναπόφευκτος.

“Είναι φοβερό το πόσο λίγα πράγματα επιτρέπονται πλέον στον δυτικό άνθρωπο”[6], παρατηρεί σκωπτικά ο ουελμπέκ στο σεροτονίνη. Πράγματι, δραστηριότητες που ήταν τόσο κοινές στον άνθρωπο [7] ώστε να αποτελέσουν κομμάτι της ίδιας του της φύσης, όπως το άναμμα φωτιάς στην ύπαιθρο, το περπάτημα στα δάση και η έκσταση ή και απλή διασκέδαση με την κατανάλωση ψυχοτρόπων ουσιών, πλέον απαγορεύονται. Είσαι στο τρένο και στη θύμηση του τελευταίου φιλιού στην αποβάθρα και την γεμάτη υποσχέσεις περιπέτεια που ανοίγεται μπροστά σου στο μέλλον, θέλεις να ανάψεις ένα τσιγάρο και να ατενίσεις απο το παράθυρο, αλλά δε μπορείς, αφενός γιατί το κάπνισμα απαγορεύεται, αφετέρου γιατί στα σύγχρονα κλιματιζόμενα βαγόνια τα τζάμια είναι πλέον ανακλαστικά και δε μπορείς να δεις έξω το βράδυ. Ακόμα και το έσχατο σύμβολο δυτικής μικροαστικής ελευθερίας, το ΙΧ, μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε μια μηχανή περιορισμών και ελέγχου. Όλα τα καινούρια μοντέλα θα έχουν ενσωματωμένο κόφτη ταχύτητας και αυτό δεν είναι παρά μια μικρή όψη του εφιάλτη.

Απο φέτος το καλοκαίρι όλα τα νέα μοντέλα αυτοκινήτων στην ΕΕ, υποχρεούνται να έχουν αλκοολόμετρο στο βασικό τους εξοπλισμό. (https://www.carandmotor.gr/nea/ypohreotika-ta-alkoolometra-sta-aytokinita-0) Με άλλα λόγια κάθε φορά που μπαίνεις στο αυτοκινητό σου θα πρέπει να αποδείξεις πως δεν έχεις πιει παραπάνω απ΄ό,τι επιτρέπεται, φυσώντας σε ένα ειδικό στόμιο. Πέραν απο τον προφανή σπασαρχιδισμό και εξευτελισμό, προκύπτουν φυσικά και πρακτικά προβλήματα. Είσαι με τον φίλο σου σε ένα υπέροχο δασικό ξέφωτο και μοιράζεστε σκέψεις και κονιάκ γύρω απο τη φωτιά, όταν τον τσιμπάει ένας σκορπιός και μέσα στα επόμενα δυο λεπτά εμφανίζει αλλεργικό σοκ. Τον βάζεις πανικόβλητη στο αμάξι σου και αναρωτιέσαι πόσο γρήγορα θα μπορέσεις να κάνεις τα 40 χιλιόμετρα που σε χωρίζουν απο την κοντινότερη πόλη, αλλά έχεις ξεχάσει πώς ήπιες και δεύτερο ποτηράκι κονιάκ, Βάζεις τον φίλο σου, που ήδη αναπνέει μετά δυσκολίας να φυσήξει μπας και ξεγελάσεις την μοχθηρή ΑΙ του γαμωαυτοκινητού σου, αλλά αυτός είχε πιει και ένα ποτήρι παραπάνω απο εσένα. Φωνάζεις, βρίζεις, παρακαλάς και καθώς ο φίλος σου έχει αρχίσει τους σπασμούς, αρχίζεις και διαλύεις το καντράν και τον ηλεκτρονικό πίνακα ελέγχου με το σκεπάρνι που πάντα κουβαλάς μαζί σου σε ορεινές εκδρομές. Εις μάτην: το μαλακισμένο οχημά σου αρνείται να ξεκινήσει και ο φίλος σου ξεψυχά, θύμα μιας οντότητας αφάνταστα πιο δηλητηριώδους απο ένα σκορπιό. [8]

Στην αμερική σχεδιάζουν να πάνε τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα. Ένας νέος νόμος της κυβέρνησης μπάιντεν, επιβάλλει την τοποθέτηση kill switches σε όλα τα καινούργια οχήματα μέχρι το 2026. (https://www.palermolawgroup.com/blog/vehicle-kill-switch-law) Το kill switch είναι ένας διακόπτης που σταματά το ηλεκτρονικό κύκλωμα εκκίνησης του αμαξιού και έτσι το αμάξι ακινητοποιείται Οι συγκεκριμένοι διακόπτες θα είναι backdoor – ο οδηγός δηλαδή δε θα έχει καμία πρόσβαση σ΄αυτούς. Θα ενεργοποιούνται είτε απο την αστυνομία, όταν προσπαθείτε να της διαφύγετε ή απο το ίδιο το αμάξι σας αν αυτό κρίνει πως δεν πρέπει να οδηγήσετε επειδή έχετε πιεί ή πάρει ναρκωτικά, αν οδηγείτε επικίνδυνα, αν καπνίζετε, ή κάνετε οτιδήποτε άλλο που θα απαγορεύεται μέχρι το 2026 που θα υλοποιηθεί.[9]

– Ο κλοιός σφίγγει όλο και περισσότερο. Ένα μέρος της γοητείας των δασών και του άγριου κόσμου στο ανθρώπινο πνεύμα, ήταν πάντα η αίσθηση της ελευθερίας που προέκυπτε από την έλλειψη ελέγχου και σχεδιασμού που διακρίνει το φυσικό κόσμο απο τον πολιτισμό. Και όσο και αν ακούγεται αξιολύπητο, το άσκοπο γρήγορο οδήγημα με δυνατή μουσική ήταν μια από τις τελευταίες εναπομείναντες ελευθερίες στον μικροαστό της εποχής μας. Τώρα αυτά χάνονται με γοργούς ρυθμούς και μαζί τους και μια σειρά άλλων διεξόδων.

Mια σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων διατροφικής ασφάλειας, αρχής γενομένης του codex alimentarius, κάνει όλο και πιο δύσκολο να καλλιεργήσεις τη δικιά σου τροφή∙ σε πολλές πολιτείες της αμερικής δε μπορείς καν να έχεις τις δικές σου κότες (h1n1). Οι φυσικές τροφές -ενδιαμέσω μιας πρωτοφανούς μαζικής εξόντωσης ζώων εκτροφής και επιδότησης αγροτών για παύση της δραστηριοτητάς τους- αντικαθίστανται σταδιακά απο τις εργαστηριακά κατασκευασμένες ή τις εργοστασιακές γενετικά τροποποιημένες. Ένας αυξανόμενος αριθμός αλγορίθμων, εγκατεστημένων παντού γύρω σου, αποφασίζει το ποσοστό ελευθερίας που σου αναλογεί και οι ετυμηγορίες τους επιβάλλονται άμεσα και αμείλικτα χωρίς δικαίωμα σε δίκη ή έφεσης στην ποινή. Το έξυπνο κινητό σου ακούει και καταγράφει ό,τι συζητάς με τους φίλους σου και ό,τι μονολογείς στο μπάνιο[10], το έξυπνο σπίτι σου χαφιεδίζει τις διατροφικές και ενεργειακές σου συνήθειες στις αρχές, διάολε ακόμα και οι καθημερινές σου κενώσεις γίνονται αντικείμενο εξονυχιστικού ελέγχου: εκατομμύρια ηλεκτρονικοί κοπρολαγνικοί νανοχαφιέδες στους υπονόμους όλου του κόσμου καταγράφουν τι έφαγες, τι ήπιες, τι κάπνισες, τι ιούς και μικρόβια φιλοξενείς στο σώμα σου, 24 ώρες το 24ωρο. Το ντουλάπι με τα τρόφιμά σου και το ψυγείο σου θα εκπέμπουν συντόμως ακατάπαυστα: κάθε τροφή, απο ένα κόκκο ρυζιού, μέχρι ένα πακέτο μπισκότα, αρχίζει να αποκτά το δικό της ψηφιακό ή οργανικό κώδικα ανίχνευσης με πληροφορίες για την προέλευση και τη διαδρομή του στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Δίχως πλέον κανένα όριο και φραγμό η πορεία της τεχνοεπιστήμης γίνεται ξέφρενη – ή μάλλον παράφρον. Και ο στόχος δείχνει να είναι ο ολοκληρωτικός έλεγχος και επιτήρηση κάθε έκφανσης, ακόμα και της πιο μύχιας του ζωικού – θέλουν να ξέρουν κάθε κρυφή σου γκριμάτσα, κάθε κίνηση των εντέρων σου και ακόμα πιο βαθιά: κάθε έκφραση των γονιδίων σου. Όχι για να κατανοήσουν, αλλά για να αντικαταστήσουν με την αλγοριθμική εκδοχή του.

Στην ηγεμονία ωστόσο χωρίς αντιπολίτευση, στην αέναη φλυαρία μόνο με τον εαυτό σου, ελλοχεύει πάντα η παραφροσύνη. Και αυτή η μανιασμένη προσπάθεια για ολοκληρωτικό έλεγχο -ένα τμήμα της τουλάχιστον- είναι πιθανό να καταρρεύσει μέσα στην ίδια την αυτοκαταστροφική της τρέλα. Όπως είναι επίσης πιθανό μέσα από την απόλυτη απάθεια των δυτικών τουλάχιστον υπηκόων, μέσα από αυτή την απόλυτη κοινωνική νηνεμία, ή μάλλον, αφασία, να ξεπηδήσουν, ίσως για άσχετη, έως και ασήμαντη αφορμή, οι πιο δυναμικές αντιστάσεις. Στην ομολογουμένως ζοφερή, από πολλές απόψεις κατάσταση που βρισκόμαστε, αυτές οι πιθανές ρωγμές, στο ολοένα και επεκτεινόμενο οικοδόμημα του ελέγχου, ενδέχεται να είναι και το μόνο πεδίο δράσης και αντίστασης που μπορούμε να ελπίζουμε.

[1] Για να λέμε ωστόσο την αλήθεια, η κάθε φωτιά τον τελευταίο χρόνο, αντιμετωπίζεται σα να είναι ήδη πολύ αργά: ως κάτι ανίκητο και ακατάσβεστο. Οι πυροσβέστες συνήθως την παρατηρούν από τα οχηματά τους στην άσφαλτο και η μόνη θεσμική αντίδραση είναι η εκκένωση του πληθυσμού – έτσι ώστε να εξασφαλιστεί πως δε θα μείνει κανένας ρομαντικός να προσπαθήσει να τη σβήσει. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η κάθε φωτιά που ξεκινά, δεν αναχαιτίζεται παρά όταν φτάσει σε βίλλες ή θάλασσα – ή απο ρουμάνους πυροσβέστες.

[2] Η αλήθεια περπατάει στα δάση

[3] Πέραν βέβαια της ήδη επελαύνουσας τάσης για πλήρη έλεγχο και αποικισμό της κάθε έκφανσης του φυσικού κόσμου. Ήδη απο τις αρχες του 2022, το “ελεύθερο” νερό των ποταμών και των λιμνών διαπραγματεύεται στο χρηματιστήριο της ν. υόρκης. Για την όλη τάση του green grabbing, όπως ονομάζεται η τάση χρηματικής αποτίμησης και ένταξης στην χρηματιστηριακή αγορά του φυσικού κόσμου στο συνολό του: https://theindependentresearchers.wordpress.com/2022/05/27/natural-assets/

[4] Αλλά ας υποθέσουμε πως όντως οι διερχόμενοι στο δάσος αποτελούν τη νούμερο ένα αιτία πυρκαγιάς (και ειδικά όπως τόνισε πέρυσι ο πρωθυπουργός μας, οι ανεμβολίαστοι εξ΄αυτών). Γενικά μιλώντας άλλωστε ο άνθρωπος συνολικά είναι η νούμερο ένα απειλή για το φυσικό κόσμο. Και πάλι: το λογικό θα ήταν αν επενδύσουμε στην εκπαίδευση και την δυνατότητα ταχείας επέμβασης και κατάσβεσης των πυρκαγιών και όχι να απαγορεύσουμε την πρόσβαση όλων των ανθρώπων στα δάση. Η αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας δε μπορεί να συνεπάγεται απαγόρευση τεκνοποίησης ή συμβίωσης ή η αύξηση των δολοφονιών και βίαιων εγκλημάτων δε μπορεί να συνεπάγεται εξαναγκαστική απομόνωση όλων των ανθρώπων.

[5] Η πρόσφατη τάση βάφτισης της κάθε μπόρας και η έκδοση ειδικών οδηγιών για την κάθε καταιγίδα εξυπηρετεί ακριβώς αυτό: την αναγωγή του κάθε φυσικού φαινομένου σε έκτακτη απειλή.

[6] Ή κάτι ανάλογο, βαριέμαι να ψάχνω το ακριβές χωρίο.

[7] Και όχι μόνο στον άνθρωπο αλλά και σε άλλα γένη ανθρωπιδών: τόσο οι νεάντερταλ, όσο και οι χόμο φλοριένσις, περπατούσαν ανεμπόδιστα στα δάση, άναβαν φωτιές στην ύπαιθρο και μασούλαγαν ή κάπνιζαν ό,τι γουστάρανε χωρίς περιορισμούς.

[8] Προφανώς η οποιαδήποτε συζήτηση για το αν είναι σωστό να οδηγεί κάποιος τύφλα στο μεθύσι, δεν είναι παρά παραπλανητική. Αφενός υπάρχουν τεράστιες αποκλίσεις στις αντοχές και τη συμπεριφορά της κάθε μιας σε σχέση με το αλκοόλ, αφετέρου σε πολλές περιπτώσεις η οδήγηση υπο την επήρεια αλκοόλ δεν εμπεριέχει παρά προσωπικό ρίσκο, πχ σε ένα αγροτικό χωματόδρομο. Αλλά κυρίως, οποιονδήποτε μανδύα και αν φορέσουν, ο συνεχής έλεγχος και οι απαγορεύσεις σε όλες και περισσότερες εκφάνσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς, δεν είναι παρά εργαλεία ολοκληρωτισμού.

[9] Αυτό προϋποθέτει βέβαια την συνεχή καταγραφή των κινήσεών σας και τη διαρκή σας επιτήρηση από το ίδιο σας το αμάξι. Κάτι που ήδη συμβαίνει στα καινούργια οχήματα που καταδίδουν τους οδηγούς τους στις αρχές και στις ασφαλιστικές με τον αξιοσημείωτο ρυθμό των 25 gb ανά ώρα, μόνο στην αμερική, Αυτός ο αριθμός πρόκειται προφανώς να εκτιναχθεί: τα έξυπνα σπίτια, τα έξυπνα αμάξια και τα έξυπνα δάση -και συντόμως το “έξυπνο σώμα” σας- δε θα αφήνουν ούτε την παραμικρή σύσπαση του προσώπου σας ακατάδοτη, ούτε τον παραμικρό ψίθυρο μη-ηχογραφημένο και ούτε την απειροελάχιστη ένδειξη δυσαρέσκειας ακατάγραπτη. Χιλιάδες μικρές πανηλίθιες, σπασαρχίδικες ai (τεχνητές νοημοσύνες) θα αποφασίζουν για τη ζωή σας, κουτσουρευοντάς τη ανάλογα με το βαθμό συμμόρφωσής σας.

Προφανώς και αυτός ο ωκεανός νανοσυσκευών και ηλεκτρονικών συσκευών επιτήρησης που θα καταγράφουν και θα εκπέμπουν ασταμάτητα, απαιτεί ασύλληπτα ποσά ενέργειας: αν αναρωτιέστε λοιπόν πως γίνεται αφού θυσιάσαμε τα βουνά, τα ποτάμια και τα δάση μας για να γλυτώσουμε απο τον κακό λιγνίτη, να ανοίγουμε τα διπλάσια εργοστάσια λιγνίτη, να ξεκινάμε νέα φράγματα και να συζητάμε και για πυρηνικά, να μια απο τις αιτίες (και όχι, οι άλλες δεν είναι ο πούτιν).

[10] Είναι πραγματικά τρομερό και ίδιον της απύθμενης υποκρισίας του δυτικού κόσμου, που ενώ χρειάζεται να υπογράφεις κάθε τόσο φόρμες για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων όταν επισκέπτεσαι μια ιστοσελίδα, εδώ και τουλάχιστον τρια χρόνια, το κινητό που πλήρωσες ένα σκασμό λεφτά για να αγοράσεις, ηχογραφεί ό,τι ειπώνεται κοντά του και το αναλύει ώστε να το χρησιμοποιήσει εναντίον σου. Και καμία επιτροπή προστασίας προσωπικών δεδομένων δε φαίνεται να έχει το παραμικρό πρόβλημα με αυτό.

7 thoughts on “Στη μνήμη της πλατείας κυψέλης

  1. Και όταν θα σας αφήνω να παγένετε μέσα στη Φύση, θα με πλερώνετε και θα σας βλέπω και θα σας ακούω. Ασυμπτωματικιές κρυφοπυρομανιακιές κι επικίνδυνες φορ άουτ ντεμόκρασυ.
    https://www.trikalaonline.gr/tourism/%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%8C%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%8C-%CF%83%CF%84%CE%BF/
    Πάν’ τα Λιβαδάκια πατριώτ’, πάν’ και τα ζουρλουμάνταρα.

    Like

    1. σ΄ευχαριστω για το λινκ – σκετη απελπισια. να δεις που σε καν δυο χρονια αν δε γινει κατι θ΄πρπει να πληρωσεις για να πας για μανιταρια -αν εχουν μεινει.
      αλλα δε θα τους περασει.

      Like

  2. Όρ’σε κι η Νέα Αισθητική ρε καθυστέρες:

    Like

    1. πρωιμος karmenic? ειχα καιρο ν΄ακουσω brighter death now. milles merci.
      τωρα το΄μαθα για τη φωτια πορτο γερμενο.
      ειναι τοσο ασχημα τα πραγματα;

      Like

  3. «Η “πρόοδος” σαρώνει, τη γη σαν λαίλαπα· όπου έχει κατακάψει τα πάντα, δεν ευδοκιμεί πλέον τίποτα, για όσον καιρό επιβιώνουν ακόμα άνθρωποι! Όσα είδη ζώων και φυτών έχουν εξολοθρευθεί, δεν ανανεώνονται· η μύχια φλόγα της καρδιάς έχει σβήσει, η εσωτερική πηγή που τροφοδοτούσε τη μουσική άνθηση και τις ιερές γιορτές έχει αποστραγγιστεί· το μόνο που απομένει είναι μονάχα η σκυθρωπή εργάσιμη μέρα διακοσμημένη με τα μπιχλιμπίδια θορυβωδών “απολαύσεων”. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρισκόμαστε στην εποχή της παρακμής της ψυχής».

    Επίκαιρη όσο ποτέ, στον έναν και βάλε αιώνα που διάβηκε, η σκέψη του Λούντβιχ Κλάγκες μέσα από το «Άνθρωπος και η γη».

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: